Królewska Wiedza, Królewska Tajemnica
Królewska Wiedza, Królewska Tajemnica
Królewska Wiedza, Królewska Tajemnica
Czcigodny rzekł:
Tobie, boś pełen pokory,
przekażę tę wiedzę i mądrość,
okryte największą tajemnicą.
Poznawszy je uwolnisz się od zła.
Królewska to wiedza, królewska tajemnica,
dawczyni najwyższego oczyszczenia,
zrozumiała, pouczająca o prawie,
łatwa do wprowadzenia w czyn, niezmienna.
ludzie, którzy nie wierzą tej nauce,
Ciemiężco Wroga,
nie znalazłszy mnie
tułają się na drodze ciągłych narodzin i śmierci.
W mej nieprzejawionej postaci
przenikam cały ten świat.
Wszystkie stworzenia są we mni.
ja zaś nie jestem w nich zawarty.
A jednak stworzenia nie zawierają się we mnie.
Spójrz na mą boską jogę.
Mój Atman powołuje do życia wszelkie stworzenia
i utrzymuje je,
a jednak nie zawiera się w nich.
Wiedz, że tak jak potężny, wszechobecny wiatr
mieści się w przestrzeni,
tak samo wszelkie stworzenia zawierają się we mnie.
Wszelkie stworzenia, o synu Kunti,
u schyłku ery
powracają do mej natury materialnej,
a gdy nadchodzi nowa era,
powołuję je do życia ponownie.
Mając władzę nad mą naturą materialną
wciąż na nowo powołuję do życia
cały ten zespół stworzeń,
bezwolny, podległy woli natury.
I czyny te nie narzucają mi więzów,
Zdobywco Skarbu,
ponieważ beznamiętny jestem
i ze spełnianiem tych uczynków
nie wiążę żadnych pragnień.
To ja czuwam, aby natura
zrodziła to, co pełne ruchu i co nieruchome.
Z tej to właśnie przyczyny, o synu Kunti,
świat kręci się w koło.
Zaślepieni lekceważą mnie,
bo przybrałem postać ludzką.
Nie znają mego najwyższego stanu bytu -
wielkiego władcy stworzeń.
Próżne są ich nadzieje i próżne uczynki,
próżna jest ich wiedza, fałszywe mniemania:
ulegają naturze zwodniczej,
właściwej rakszasom i asurom.
Natomiast ludzie wielkiego serca, o synu Prithy,
obdarzeni boską naturą,
mnie tylko kochają
i nikt inny nie zaprząta im uwagi,
ponieważ wiedzą,
że jestem niezmiennym początkiem stworzeń.
Sławiący mnie stale,
gorliwi i niewzruszeni w swych zasadach,
otaczając mnie czcią
służą mi, pełni miłości.
Inni darząc mnie ofiarą wiedzy
czczą mnie to pod postacią jedynego boga,
to rozmaitych bóstw,
to znów jako przybierającego wszelkie postaci.
Jestem obrzędem, jestem ofiarą,
jestem obiatą dla cieniów przodków,
jestem zielem leczniczym, jestem modlitwą,
jestem masłem ofiarnym, ogniem i ofiarą płynną.
Jestem ojcem tego świata i matką,
szfarzem losu, przodkiem,
jestem tym, co należy poznać,
oczyszczeniem, sylabą OM,
hymnem, melodią i formułą ofiarną.
Jestem przeznaczeniem, panem i władcą,
świadkiem, domem, ostoją, przyjacielem,
powstawaniem i zagładą,
przestrzenią, skarbcem i nasieniem niezmiennym.
To ja daję ciepło,
zsyłam deszcze i przyjmuję je na powrót;
jestem nieśmiertelnością i śmiercią,
bytem i niebytem, Ardżuno.
Znawcy trzech Wed zmywają swe winy pijąc somę;
złożywszy ofiary błagają mnie o wstęp do nieba.
A gdy dostaną się do świętego królestwa Indry,
zażywają w niebie niebiańskichh,
bogom należnych rozkoszy.
A kiedy się już nasycą szczęściem niebios szerokich,
i kiedy wyczerpie się zasób ich zasług,
powracają do świata śmiertelnych.
Tak to ciągłe pojawianie się i zanik
jest udziałem tych,
którzy hołdują potrójnemu prawu
i dążą do zaspokojenia swych pragnień.
Natomiast ludziom, którzy myslą jedynie o mnie
i mnie jednemu oddają cześć,
im, bezustannie zatopionym w jodze,
ja sam zapewniam bezpieczną egzystencję.
Ci zaś, którzy jako wyznawcy innych bóstw
im w głębokiej wierze składają ofiary,
w rzeczywistości mnie je składają, o synu Kunti,
choć nieświadomie.
Albowiem to ja jestem odbiorcą wszystkich ofiar
i ich panem.
Oni zaś nie znają prawdy o mnie
i dlatego oddalają się ode mnie.
Wyznawcy bogów idą do świata bogów,
do świata przodków idą wierni cieniom przodków,
ku krainie demonów
idą ludzie składający ofiary demonom,
ku mnie zaś idą ci, którzy mnie składają ofiarę.
Jeśli ktoś mnie darzy z miłością,
czy to liściem, czy kwiatem, owocem czy wodą,
przyjmuję ów dar miłości
człowieka o czystym sercu.
Cokolwiek czynisz, cokolwiek jesz,
wylewasz jako obiatę lub składasz w ofierze,
w jakikolwiek sposób się umartwiasz, o synu Kunti,
czyń to jako ofiarę dla mnie.
W ten sposób uwolnisz się od więzów czynu -
jego owoców tak złych, jak i dobrych.
Idąc ścieżką jogi porzucenia,
wyzwolony - przybędziesz do mnie.
Jednaki jestem dla wszystkich stworzeń.
Nikt nie jest mi nienawistny, ani miły.
Jednakże we mnie są ci, którzy mnie miłują, a ja -
w nich.
Nawet jeśli ktoś postępuje bardzo nagannie,
a jednak kocha mnie
i nikt inny nie jest przedmiotem jego miłości,
winien być uznany za sprawiedliwego,
albowiem dokonał właściwego wyboru.
Wkrótce prawda zawładnie jego sercem.
Wkrótce osiągnie wieczną ciszę.
Wiedz, o synu Kunti,
że ten, kto jest mym wyznawcą, nie zginie.
Ktokolwiek u mnie szuka pomocy, o synu Prithy,
nawet ludzie grzesznego rodu,
kobiety, wajśjowie czy siudrowie,
wszyscy oni idą ku najwyższemu przeznaczeniu.
A co dopiero nieskazitelni bramini,
i mędrcy z rodów królewskich, moi wyznawcy.
Skoro więc już jesteś
w tym przemijalnym, nie dającym szczęścia świecie,
zostań moim wyznawcą!
Niech twój umysł zwróci się ku mnie,
mnie niech obejmie twoja miłość,
ku mnie niech się skieruje twa ofiara,
mnie jednemu oddawaj cześć!
W ten sposób osiągnąwszy jogę,
we mnie widząc twój cel najwyższy
przybędziesz do mnie.
Dodaj komentarz